دنیا 2روزه

 
 
نویسنده : رضا - ساعت ٤:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ فروردین ،۱۳۸٥
 

تو غربت نگاه من همیشه آشنا بودی

 

برای بغض دلتنگی یگانه همصدا بودی

 

 رفیقی بی ریا برای لحظه های من

 

ترنم صدای عشق تو خلوت شبای من

 

شکسته در گلوم فریاد به سینه داغ غم دارم

 

برای گفتن حرفا م تورو انگار که کم دارم

 

تو بارون نوازشها

 

 منم یه غنچه ی تنها ببار ای مهربونم

 

برای بی پناهی هام تو تنها آشیانم

 

رو زخم شب بی فردا تو دست مرحم صبحی

 

 سلام یه سپیده به باغ رویش شعرم تویی گل قصیده.

 

 

 


 
comment نظرات ()